(niet grappig /2)

Ik durf alsmaar niet te schrijven dat mijn moeder nog steeds leeft, omdat ik bang ben dat ze daarna ineens doodgaat. Mijn moeder ligt nu al bijna drie weken in kritieke toestand op de IC. In haar hoofd was een groot aneurysma geknapt. Niemand weet waar het naartoe gaat. Eén keer kneep mijn moeder in mijn hand, maar daarna niet meer.

Ik heb alsmaar het gevoel alsof ik word achtervolgd in een steegje.

Het enige grappige dat ik kan bedenken is dat er bij de hoofduitgang van het ziekenhuis steeds een uitgemergelde zwerver met een infuus met me zit te flirten. Nee. Maar goed, het is toch íets hè.

Enorm bedankt voor jullie reacties trouwens.

(niet grappig)

Ik heb het verhaal nu al zo vaak gehoord, omdat iedereen het verhaal wil horen. Van het lawaai en hoe hij haar vond. Hoe ze erbij lag en hoe ze ademde. Dat hij dacht: dit is echt helemaal niet goed. Dat hij tegen de vrouw van 112 zei dat hij nu weer ging ophangen omdat hij terug naar zijn vrouw wilde want die lag daar namelijk helemaal alleen. Dat de ambulancebroeders zo lang met haar bezig waren geweest. Dat hij toen midden in de nacht achter de ambulance aanreed, maar dat hij wel probeerde rustig te rijden omdat niemand er wat aan had als hij zich nu te pletter reed. Dat hij mij vanuit de auto belde, terwijl je dus eigenlijk niet mag bellen als je rijdt maar nood breekt wet. Dat we allebei bij de hoofdingang van het ziekenhuis stonden maar elkaar niet zagen. Dat hij mij toen ineens wel zag en begon te zwaaien en dat ik hem toen ook zag. Dat bleek dat we naar het andere ziekenhuis moesten wegens een communicatiefoutje. Dat hij had gedacht misschien valt het wel mee, misschien valt het wel mee. Want ze had nooit wat en gisteren hadden ze nog zo'n leuke dag gehad samen en ze had net nog gezegd: oh weet je trek die pyjama even uit want die wil ik in de was doen hier trek deze maar aan. Dus dat het misschien wel mee zou vallen, want daarom.

En dat de dokter toen was gekomen en iets heel anders zei.

Boven op de vierde ligt mijn moeder en iets anders ademt voor haar.
'Het is net alsof ze gewoon slaapt', zegt mijn vader.
Maar ik zag mijn moeder al jaren niet meer met haar ogen dicht.
Soms schijnt de zuster met een lichtje in haar ogen.
Is daar iemand.
Dat is de vraag.

jacq is een varkentje

'Doe je eigenlijk aan sport', zei het onderhoudsmannetje toen ik onschuldig zat te roken op het plein voor Kantoor omdat het even heel erg druk was en ze mij daar dus niet bij konden gebruiken.
'Hmmm...', zei ik, terwijl ik dacht: onderhoudsmannetje, onderhoudsmannetje, waarom ga je toch niet eens gewoon aan het werruk!
'Nou?', zei het onderhoudsmannetje die zich zomaar niet liet afschepen.
'Nou...', zei ik, en ik overwoog serieus of eens in de zoveel tijd heel sloom naar Kantoor fietsen ook als sport zou zijn te kwalificeren. Maar mijn inwendige jacq riep zo hard 'loser!' dat ik schichtig om me heen keek of anderen het gehoord zouden kunnen hebben.
'Fitness of zo', zei het onderhoudsmannetje.
'Ja, ik ben er wel mee... bezig', zei ik.

Dat was niet gelogen. Ik heb de sportschool twee maanden geleden een mailtje gestuurd voor een intake en daar heeft nooit iemand op gereageerd. Ik had op zijn minst een ontvangstbevesting verwacht, of desnoods een mail met 'Nee jacq we willen niet met jou in zee xxx'. Maar het bleef mailsgewijs heel erg stil van de kant van de sportschool. Zo stil, dat ik direct dacht aan een samenzwering. Of misschien dat ze mij gegoogled hadden en dachten: nou mooi niet dat we haar toelaten want straks worden we afgezeken in de krant. Het leven van iemand die stukjes schrijft, gaat niet over rozen. Overal waar ik kom, rennen mensen gillend weg, worden deuren keihard dicht geslagen en breken felle bos- en heidebranden uit. Wel, ik was blij toe, het was meer een impulsmailtje omdat ik die dag in een winkel was geweest en in een spiegel iemand zag waarbij ik direct heel hard het woord 'varkentje!' wilde roepen. Jep, bleek ik het zelf te zijn. Ik heb het woord toch maar geroepen, vond ik wel zo fair. Bij een ander had ik het ook gedaan en ik ben heel erg van het gelijke monniken, gelijke kappen etc. etc. Bovendien doet het woord intake me dus altijd heel erg aan de ggz denken maar dat is meer een smoesje.

'Weet je', zei het onderhoudsmannetje.
'Nee', zei ik.
'Als je sport, dan gebeuren er vier dingen met je', zei het onderhoudsmannetje.
'Dat meen je niet', zei ik, terwijl ik tersluiks mijn buikvet in mijn broek stopte.
'Jazeker meen ik dat', zei het onderhoudsmannetje fel.

Hij zette zijn gereedschapskist op de tegels, kwam naast me zitten en stak zijn eerste vinger in de lucht. Ik op mijn beurt stak mijn tweede sigaret op, om mijn leven een klein beetje te bekorten.