jacq kleedt zich uit

Eerst was het zomertijd. En nu is het weer wintertijd.

Maar ja, daar heb ik dus al eens een paar doorwrochte stukjes over geschreven, waar heel veel mensen veel aan gehad hebben en waar nog steeds ontzettend veel uit geciteerd wordt, op seminars en congressen bijvoorbeeld. En het is echt een teken van zwakte als je zo een onderwerp dan nog eens dunnetjes overdoet. Ik zou het zo kunnen hoor. Iets met ehm een klok, en dan bijvoorbeeld vanuit het perspectief van nou ja de klok zelf. Ik roep maar wat. Ongetwijfeld stof voor wederom jaren discussie onder geleerde mensen. Maar het zou toch een zwaktebod zijn en het zou me niet lekker zitten.

Dus ik zat met niks.
Ik tijpte een a en ik dacht: nee.
Ik tijpte een b en ik dacht nee.
Welke letter ik ook tijpte, steeds dacht ik: nee.
En toen dacht ik: ik ga eerst maar eens even een stukje douchen.
Ik zette de kraan vast aan.
Ik kleedde me uit.
Ik trok het douchegordijn weg.
En toen zat daar een werkelijk enorme kikker.

En toen dacht ik: thank god, ik heb nog nooit over kikkers geschreven!
En die gedachte kwam net een fractie van een seconde eerder dan mijn ijselijke gil, die vier huizen verder nog te horen was.

Want zo is het leven van een weblogger.