jacq heeft een goeie dag

Ik had een heel goeie dag. Goeie dagen komen soms zomaar uit de lucht vallen. Nou ja haha, letterlijk dan hè, dan sta je 's morgens gapend je fiets van het slot te halen en dan valt er ineens een goeie dag uit de lucht. Als je niet geraakt wordt en dood neervalt, dan heb je écht een goeie dag. Met beide handen aangrijpen en direct in de fietstas stoppen, tenminste zo ga ik er dan mee om. Want op goeie dagen gaat alles beter. Dan zoef je andere fietsers met gemak voorbij in het stukje omhoog na de tunnel, en nee, niet alleen oude bejaarden met een houten been en slechts 1 trapper. Dan is er plek in het fietsenhok. En, ook niet onbelangrijk: dan kun je de knappe jongemannen op Kantoor gewoon aanspreken en een luchtige conversatie beginnen, bijvoorbeeld over het hiernamaals of terrorisme. Op minder goeie dagen blijft het gewoon bij euh hoi en daarna ga je dan maar weer verlegen aan het werk. Wat moet je anders, die dag moet toch om. Kun je maar beter zorgen dat je bezig blijft. Wordt het vanzelf een keer vijf uur. Of niet, dat gebeurt soms ook. Dan zit je er dagenlang, en heb je te weinig brood bij je.

Ik had dus een heel goeie dag. Met 1 vinger in mijn neus fietste ik het stuk omhoog na de tunnel. Links en rechts lagen gestrande bejaarden die dus duidelijk even een minder goeie dag hadden. Het fietsenhok was leeg, zodat ik even dacht dat het al Pasen was, maar dat was het niet. Ik converseerde dat het een lieve lust was of had. De knappe jongemannen converseerden bovendien terug, en dat scheelt vaak ook al een slok op een borrel omdat je dan ook een luisterhouding kunt aannemen, bijvoorbeeld met je wijsvinger tegen je neus. Moet je wel je goeie wijsvinger nemen, en niet De Door Het Ongeluk Misvormde Wijsvinger, want anders sla je dus een flater die zijn weerga niet kent.