het gebit van boris v.

Eerst lag ik fijn op een strand.
Later moest ik ineens heel hard zwemmen om niet te verdrinken.
En even dacht ik: ik verdrink gewoon.
Want het was best fijn.
Maar toch kon ik het niet.

En nog weer later wou Boris V. zijn tanden poetsen.
Alleen hij had geen tandenborstel bij zich.
'Oh, dat geeft niet', zei vriendin een.
Zij rommelde wat in een laatje.
En hield een blauwe tandenborstel omhoog.
'Dit is onze gastentandenborstel', zei vriendin een trots.
Ik kreeg de indruk dat ze een reactie van mij verwachtte.
'Dat is een ... mooie', zei ik.
'Ik ben dus een gast', zei Boris V. blij.
En hij nam de tandenborstel van vriendin een aan.
Maar ik dacht: gatver zeg, een gastentandenborstel.
Dus ik zei: 'Gatver zeg, een gastentandenborstel!'
Vriendin een direct van hoezo.
Boris V. ook direct van hoezo.
Dus ik zo van: 'Ja hallo, je zal maar de derde gast zijn!
En dan net een weekend na Boris V. bijvoorbeeld!'
Nou, vriendin een direct beledigd.
En Boris V. echt helemaal su-per-beledigd.
En niemand wilde meer vrienden met mij zijn.

Dus ik dacht: och, was ik maar verdronken geraakt.