jacq rekent af met boris v.
Ik vind: het leven is geweldig. Ik heb soms het idee dat dat is sinds ik ben gestopt met roken. Rokers aller landen, stopt er toch mee. Aan de andere kant: soms wil ik weer beginnen. Kan ik peukenpauzes inlassen, en over oneindig laagland staren, terwijl ik traag trek aan een Camel Light. Oh, zal ik het doen!
Nee maar goed, het leven is geweldig. Er is maar een minpuntje aan het leven, en dat is dat er rare mensen in rondlopen. Ik heb nu de afgelopen maanden al twee keer de kous op de kop gekregen, terwijl ik dat van tevoren helemaal niet zag aankomen. Dat voelt een beetje net zo als dat je een zakje cashewnoten hebt gekocht, en dat je daar een greep in doet en dat dan blijkt dat ze ONgezouten zijn in plaats van gezouten. Nou, dit is wel een heel slechte vergelijking zeg. Maar het is evengoed een klotensituatie. Ik had het vorige week nog en ik was woedend en terecht natuurlijk.
'Welke halve zool heeft er ONgezouten cashewnoten gekocht!!', riep ik.
'Duhuh, ik denk jijzelf he', zei Boris V.
En dat was ook weer waar.
'Waarom doe ik hier altijd de boodschappen!!', riep ik.
ONgezouten cashewnoten, dat verwerk je niet zomaar.
'Duhuh, omdat ik het niet kan he', zei Boris V.
'Waarom eigenlijk niet', vroeg ik.
'Oh, dat kunnen katten van oudsher al niet' , zei Boris V.
En hij rekte zich nog eens uit.
En hij viel in zijn volgende slaap.
Ik had me ook wel willen uitrekken.
En in mijn volgende slaap willen vallen.
Maar ik moest mijn dekbed nog opmaken.
Dat is soms genoeg om mij aan het huilen te krijgen.
Dat kunnen katten van oudsher niet, peinsde ik nog even door.
Wat was dat eigenlijk voor een ouderwetse aanname?
Misschien kunnen de dieren wel veel meer dan wij denken.
En houden ze zich heel slim van de domme.
Ik bedoel.
Zeker sinds die chipknip en zo.
Hoef je toch helemaal niet meer kleingeld te tellen of zo!?
ik zeg: opnieuw bekijken, deze optie.
Idem voor andere klussen.
Denkend aan mijn dekbed zie ik twee hondjes, elk aan een punt.
Notitie van maken.
Nee maar goed, het leven is geweldig. Er is maar een minpuntje aan het leven, en dat is dat er rare mensen in rondlopen. Ik heb nu de afgelopen maanden al twee keer de kous op de kop gekregen, terwijl ik dat van tevoren helemaal niet zag aankomen. Dat voelt een beetje net zo als dat je een zakje cashewnoten hebt gekocht, en dat je daar een greep in doet en dat dan blijkt dat ze ONgezouten zijn in plaats van gezouten. Nou, dit is wel een heel slechte vergelijking zeg. Maar het is evengoed een klotensituatie. Ik had het vorige week nog en ik was woedend en terecht natuurlijk.
'Welke halve zool heeft er ONgezouten cashewnoten gekocht!!', riep ik.
'Duhuh, ik denk jijzelf he', zei Boris V.
En dat was ook weer waar.
'Waarom doe ik hier altijd de boodschappen!!', riep ik.
ONgezouten cashewnoten, dat verwerk je niet zomaar.
'Duhuh, omdat ik het niet kan he', zei Boris V.
'Waarom eigenlijk niet', vroeg ik.
'Oh, dat kunnen katten van oudsher al niet' , zei Boris V.
En hij rekte zich nog eens uit.
En hij viel in zijn volgende slaap.
Ik had me ook wel willen uitrekken.
En in mijn volgende slaap willen vallen.
Maar ik moest mijn dekbed nog opmaken.
Dat is soms genoeg om mij aan het huilen te krijgen.
Dat kunnen katten van oudsher niet, peinsde ik nog even door.
Wat was dat eigenlijk voor een ouderwetse aanname?
Misschien kunnen de dieren wel veel meer dan wij denken.
En houden ze zich heel slim van de domme.
Ik bedoel.
Zeker sinds die chipknip en zo.
Hoef je toch helemaal niet meer kleingeld te tellen of zo!?
ik zeg: opnieuw bekijken, deze optie.
Idem voor andere klussen.
Denkend aan mijn dekbed zie ik twee hondjes, elk aan een punt.
Notitie van maken.
