jacq en het uitgekauwde oor

En op het laatst, want ik sla nu een heel stuk over he, en dat is uit angst dat niemand hier meer komt lezen, dus het hele deel van dat hij mij in het oor kneep en dat ik toen terugkneep en dat hij toen zo vreselijk moest huilen en dat ik hem toen maar een kus gaf, dat hele deel sla ik nu dus bijv. noodgedwongen over, op het laatst vertelde de oorman mij hoe het er voor stond.

'Nou, het staat er goed voor', zei de oorman.
'Waarmee precies', vroeg ik beleefd, terwijl ik de laatste mieren uit mijn oorschelp pulkte. Ik hoopte maar dat hij het niet over de politiek wilde gaan hebben, want daar begrijp ik nooit zo heel veel van, haha!
'Met je linkeroor he', zei de oorman, op een toon van jah waar zijn we hier eigenlijk voor bij mekander dan. Maar dan denk ik op mijn beurt: zo een linkeroor is een aanleiding, maar het kan over nog zo veel andere dingen gaan in een ontmoeting tussen twee mensen.

'Dus ik hoor nu weer goed eigenlijk', zei ik blij.
'Er is inderdaad niets veranderd', zei de oorman tevreden.
'Mooi', zei ik vrolijk.

En de oorman trok op zijn ruitjespapier lijnen tussen puntjes. 'En we kijken nog even naar de beurzen', hoorde ik een RTL-nieuwslezer zeggen in mijn hoofd. Ik zag een koers die was ingestort, zodat veel mensen failliet zouden gaan en een enkeling zelfmoord zou plegen. Het deed me sterk denken aan de vorige keer dat een oorman lijnen tussen puntjes trok. In mijn hersenen begon een ... ja het moet wel een gedachte geweest zijn. Die begon achterin, en ging via links naar rechts en toen direct naar mijn mond. Ik zeg vaak al dingen voordat ik helemaal uitgedacht ben, vandaar waarschijnlijk.

'Maarre', zei ik.
'Ja?', zei de oorman.
'Die deuk in die lijn', wees ik.
'Ja?', zei de oorman.
'Die is hetzelfde als de vorige keer', zei ik.
'Ja?', zei de oorman.
'En de vorige keer hoorde ik niet goed', zei ik.
'Ja?', zei de oorman.
'Dus als er niets veranderd is, dan hoor ik dus nog steeds niet goed', zei ik.
'Ja!', zei de oorman tevreden.
'Oke, helder', zei ik.

En toen was het onderwerp eigenlijk wel uitgekauwd.

'Kom over twee jaar nog maar eens terug', zei de oorman koelbloedig.
'Uitermate prima', zei ik ijzig.

En ik dacht: zozo mannetje, we zullen zien wie dat het langste volhoudt. Meestal bellen mannen wel eerder, vanuit een soort van wanhoop.