de radar van boris v.

Oh, had ik al gezegd dat het hier even vakantie is?
Het is hier even vakantie, ja eh daarom.

[En ja, de Billy staat! En er ontbrak slechts een (1) schroefje, en dat was niet genoeg om erg te zijn. Mijn lievelingsoom H. en ik werkten prima samen als een team dat al jaren samenwerkt. Dat wil dus zeggen: mijn lievelingsoom H. schroefde de Billy in elkaar en ik riep op gezette momenten zo zo nou nou en kookte onderwijl een maaltijd in de keuken.

Even dreigde het mis te gaan, toen Boris V. van de trap kletterde uit nieuwsgierigheid.

'Is dat die ... kat', zei mijn lievelingsoom H.
Zijn klushand stokte.
Walging was in zijn stem.
Maar dat is slechts de mannenvariant van angst.
Pure angst, met de wilde frisheid van limoenen.

Boris V. stak zijn hoofd om het hoekje.
'Ho-oi', zei Boris V. lief.
'Oh ... nee', zei mijn lievelingsoom H.
'Hij doet ni-hiks', zei ik.

Boris V. keek verongelijkt.
Maar hij moest mij gelijk geven.
Hij doet niks.
Maar daar is hij wel een kei in.

'Het is niet dat ik bang ben ...', zei mijn lievelingsoom H.
Boris V. kwam naderbij gelopen.
'Ooo-o', zei mijn lievelingsoom H. met de stem van een vrouw.

Boris V. bleef stilstaan.

'Het verrotte van de situatie is', zei mijn lievelingsoom H.
'Katten klimmen altijd op mij.'
'Dat geloof ik niet', zei ik ongelovig.
'Katten voelen zoiets heus wel aan, dat jij dat niet wilt.'
'Toch is het zo', zei mijn lievelingsoom H.
'Tot in mijn nek kruipen ze, en daar vallen ze in slaap.'
'Boris V. zal zoiets nooit doen', zei ik.
'Boris V. heeft daar een radar voor.'
'Wel, daar vertrouw ik dan maar op', zei mijn lievelingsoom H.
En hij ... hij ... ja, hij ontspande.

Ja, en toen sprong Boris V. dus op zijn schoot.
Want ja, die voelt dat dus aan.]