boris v. is een huildinges

'Nee jij doet dom', zei ik.
'Nee jij doet dom', zei vriendin een.
'Jij', zei ik.
'Nee jij', zei vriendin een.
'Trut', zei ik.
'Kijk naar jezelf', zei vriendin een.

Ik deed er het zwijgen toe.
Dan kon vriendin een eens goed over zichzelf nadenken.

'Ik kan elk moment ongi worden', zei vriendin een ter verklaring van het voorafgaande.
'Dus?', zei ik meedogenloos.
'Oh, ik moet nu een beetje huilen', zei vriendin een.
Zij vertrok haar mond alvast een beetje.
En zij knipperde met haar ogen.
Vriendin een was hard aan het werk.
'Ja hallo', zei ik.
'Wat ja hallo, snif', zei vriendin een.
'Mij hou je niet voor de gek', zei ik bars.
'Jij bent bezig met een nephuil', zei ik.
'Is nuut', zei vriendin een.
'Is wel', zei ik.
'Oke, is wel', gaf vriendin een toe.
Een traan piepte in haar linkerooghoek.
'Hoe doe je het toch', zei ik.
'Oh', zei vriendin een nonchalant.
'Soms gebruik ik Boris V.'
'Bedoel je hier mijn Boris V.!?', riep ik.
'Ja, jouw Boris V.', zei vriendin een.
'En wat doe je dan met hem', zei ik.
'Ja, dan doe ik dat ie dood is of zo', zei vriendin een vertederd.
'Dan denk ik: owowoow Boris V. en nu ben je doooood wiiiieeeh', zei vriendin een.
'Maar hij leeft nog', zei ik.
'Ja maar dan dus even niet', zei vriendin een zakelijk.
'Dus jij gebruikt een dode Boris V. als huildinges', zei ik.
'Terwijl Boris V. in feite nog leeft.'
'Uhuh', zei vriendin een.
Haar oog werd troebel.
Ze sloeg haar wimpers met een klap naar beneden.
Een traan sprong op tafel.
'Briljant', zei ik.