de worst van commissaris rex
Het was trouwens ook direct een heel dramatische aflevering van Commissaris Rex, dat zul je altijd net zien. Commissaris Rex werd namelijk gekidnapt en opgesloten in een kelder of zoiets. En de baas van commissaris Rex, even geen idee hoe die heet maar voor het moment noemen we hem even commisaris Lex, die werd natuurlijk ontzettend bang. In de zin van shiiiiiit straks gaat me hond dood en dan is de tv-serie natuurlijk ook direct afgelopen!!!!! Boris V. veerde trouwens direct op, zo van: 'Schiet 'em dood! Schiet 'em dood!' maar de ontvoerder hoorde het niet.
Oh ja wat wel lachen was, was dat de ontvoerder dus belde met commissaris Lex.
En hij zei: 'Halloo ich habe deine Hund und er sitzt in meinem Keller oder so etwas'
Nou, commissaris Lex helemaal beven en bibberen aan de telefoon, natuurlijk.
En toen zei commissaris Lex echt iets geweldigs: 'Beweisen sie mir das, geben sie mir der Hund am Telefon!'
Dus ik en Boris V. helemaal in een deuk. Wij zagen het helemaal voor ons, commissaris Rex die de hoorn pakt en dan zo van waf waf waf drogiert waf waf.
Maar verder lachte er dus echt niemand, ook commissaris Lex dus niet om zichzelf. Hij sloeg niet eens zijn hand voor de mond in de zin van sorry stom, kan natuurlijk niet! Dus wij van oh.
En die ontvoerder moest ook niet lachen. Die deed ineens heel afstandelijk, want die dacht scheisse, mooi niet dat ik die hond voor de telefoon haal, straks geeft ie het adres op! Want commissaris Rex is daar een heel rare in, die kan heus wel wat meer dan piepen bij lijken. Nou ja eigenlijk niet, maar die mensen van die serie die denken dus van wel.
Nou ja uiteindelijk liep het natuurlijk goed af.
'Komm zu mir liebe Rex', fleemde commissaris Lex.
Dus toen sjokte commissaris Rex maar naar commissaris Lex.
En toen likte commissaris Rex commissaris Lex in het gezicht.
Maar je zag dat het niet van harte was.
Dus wij denken dat er een lekkere worst achter commissaris Lex hing.
En dat commissaris Rex dacht: Ein wurst, ein wurst, meine Freiheit fur ein Wurst.
En terecht ook natuurlijk. Je laat je hond toch niet ontvoeren, dat hadden Boris V. en ik allebei heel sterk.
Oh ja wat wel lachen was, was dat de ontvoerder dus belde met commissaris Lex.
En hij zei: 'Halloo ich habe deine Hund und er sitzt in meinem Keller oder so etwas'
Nou, commissaris Lex helemaal beven en bibberen aan de telefoon, natuurlijk.
En toen zei commissaris Lex echt iets geweldigs: 'Beweisen sie mir das, geben sie mir der Hund am Telefon!'
Dus ik en Boris V. helemaal in een deuk. Wij zagen het helemaal voor ons, commissaris Rex die de hoorn pakt en dan zo van waf waf waf drogiert waf waf.
Maar verder lachte er dus echt niemand, ook commissaris Lex dus niet om zichzelf. Hij sloeg niet eens zijn hand voor de mond in de zin van sorry stom, kan natuurlijk niet! Dus wij van oh.
En die ontvoerder moest ook niet lachen. Die deed ineens heel afstandelijk, want die dacht scheisse, mooi niet dat ik die hond voor de telefoon haal, straks geeft ie het adres op! Want commissaris Rex is daar een heel rare in, die kan heus wel wat meer dan piepen bij lijken. Nou ja eigenlijk niet, maar die mensen van die serie die denken dus van wel.
Nou ja uiteindelijk liep het natuurlijk goed af.
'Komm zu mir liebe Rex', fleemde commissaris Lex.
Dus toen sjokte commissaris Rex maar naar commissaris Lex.
En toen likte commissaris Rex commissaris Lex in het gezicht.
Maar je zag dat het niet van harte was.
Dus wij denken dat er een lekkere worst achter commissaris Lex hing.
En dat commissaris Rex dacht: Ein wurst, ein wurst, meine Freiheit fur ein Wurst.
En terecht ook natuurlijk. Je laat je hond toch niet ontvoeren, dat hadden Boris V. en ik allebei heel sterk.
jacq | 10:10
|
