jacq & de mensen uit de rimboe

Enfin, ik zat dus zo'n beetje te schootcomputeren en ik viel in Groeten uit de rimboe. Eerst zag ik vertrouwde beelden, zoals bijvoorbeeld noem eens iets donkere mannen. En iemand die met een mes iets aan het eh geen idee eigenlijk. En blote borsten die zo naar beneden hingen dat je ze wel zou willen opbinden, met een bh die jouzelf niet meer past of zo. Maar wel heel vertrouwd allemaal.

Toen kwam er een ander shot. Een blanke jongen was de mensen uit de rimboe een Kabouter Plop-achtig dansje aan het leren! De mensen uit de rimboe draaiden rond in hun rieten rokjes, tikten met hun vingers hun schouders aan en aan het eind klapte iedereen voor zichzelf.

Wat er daarna natuurlijk had móeten gebeuren, is dat de hoofdman van de rimboemensen zijn onderdanen een onmerkbaar knikje gaf en dat de blanke jongen dan binnen drie minuten vastgebonden in een lekker warme kookpot zou zitten. Eind goed, al goed. De mensen uit de rimboe smulden ervan! Maar wat er in werkelijkheid gebeurde, was iets heel anders. Het hoofd van de rimboe liep naar de blanke jongen toe, omhelsde hem en zei dat de blanke jongen zich nu dan uiteindelijk als man bewezen had. Daarna riep iedereen een soort van joepie en respect, in de taal van de rimboemensen dan.

Ik ben heel teleurgesteld in de mensen uit de rimboe.

Dit brengt mij op een gedachte die ik wel eens vaker heb gehad: wat waren dat voor rimboemensen die we altijd zagen in de exotische documentaires waarin het pure gemeenschapsleven van de een of andere stam zo eerbiedig werd geschetst? Stel dat dat nou helemaal niet your typical rimboemensen waren. Stel dat dat camerabeluste aso-rimboes waren, of een soort van hang-stam waarmee je als normale, hardwerkende burgerrimboe niks te maken wilde hebben? Zouden er eigenlijk ook Tokkies in de rimboe zijn? Ik moet eerlijk zeggen dat ik als kind al een beetje vreemd aankeek tegen al die zwarte mensen met neusringen die van die gekke dansjes deden die soms niet eens in de maat waren! Kunnen die mensen niet gewoon rustig gaan zitten en een leesboek gaan lezen net zoals ik, vroeg ik mij wel eens af. Maar daar voelde ik me dan direct schuldig over. Mensen uit de rimboe waren toffe mensen die ons leerden dat het leven zo simpel kan zijn in al zijn mooiheid. Of zo mooi in al zijn simpelheid. En op school hadden wij zelfs een paar van die kindjes uit de rimboe gekocht.

Maar toch.
Ik vertrouw ze niet zo heel erg meer, de mensen uit de rimboe.