de onechte lach van de ligfietser
Nu dan eens een serieus onderwerp. Er zijn dingen waarover je nooit iemand hoort. terwijl dat eigenlijk wel zou moeten. Ik denk bijvoorbeeld aan de verpletterende ongemakkelijkheid van de ligfiets. Ik heb nog nooit iemand op een ligfiets zien fietsen en dat het mij dan tussen de ogen raakt van 'WOW ZEG, dat ziet er rielekst uit!'. Integendeel, het ziet er in het geheel niet rielekst uit. Het ziet er ongemakkelijk uit en met nekklachten.
Desalniettemin: ligfietsers komen je meestal fijntjes lachend voorbij fietsen. Mensen die fijntjes lachen moet je so wie so niet vertrouwen, maar dat is een ander onderwerp. Oh, ik lig hier fijn hoor, wil het fijne lachje van de ligfietser zeggen. Ik lig hier zo enorm fijn te liggen!
Ik geloof er geen ruk van. En het ziet er ook wat lui uit, alsof een ligfiets alleen bedoeld is voor werkschuw tuig, zoals wij dat vroeger nog wel eens noemden. In het leven moet je keuzes maken. Of je blijft in bed liggen. Of je gaat iets doen. Het kan niet allebei. Je kunt niet iets doen, en dan ondertussen tóch min of meer op bed blijven liggen. Want zo ziet het er wel een beetje uit, mensen op een ligfiets! Ik bedoel: stel ik wil de handeling tv kijken doen. dan ga ik toch ook niet op de bank liggen of zo. Oké fout voorbeeld maar dan noooog.
Ik heb het trouwens nu wel over ligfietserS meervoud, maar zoveel zijn er niet. Ik denk maar een stuk of vijf in heel Nederland. Och, waar maakt gij zich dan zo druk om, sufknuppel jacq? Wel, gewoon om toch vanwege. Ik zal jullie zeggen: ik heb de indruk dat er een club van ligfietsers bestaat en dat die club bestaat uit drie ongewassen mannen met baarden en sandalen, maar dit is verder geen vooroordeel. En die andere twee Nederlanders met een ligfiets dan?, hoor ik jullie vragen. Wel, die hebben hun ligfiets ooit halfdronken om vier uur 's ochtend gekocht van een junk (zeg nooit junkie, dat is zó Christiane F.) en niemand wilde hem vervolgens jatten. Al bied je 'm aan, dan nog wil niemand hem hebben. Al geef je er geld bij, dan nog niet. Mensen wenden zich walgend af. Veroordeeld tot een ligfiets, ook erg.
Want volgens mij heb je ook veel meer kans om overreden te worden op een ligfiets. Ik bedoel: je ligt feitelijk al op straat, alleen een stukje hoger. En als zich een gevaarlijke situatie aandient, kun je niet kloek van het zadel jumpen, maar is het eerder een kwestie van hehe poeh poeh, eens even overeind komen om te zien wat of er daarzo aan de hand is. Nou, voordat je die gedachte af hebt gemaakt, kun je als ligfietser reeds dood en vermorzeld wezen.
Haha, dat is wel een tof einde zo.
Desalniettemin: ligfietsers komen je meestal fijntjes lachend voorbij fietsen. Mensen die fijntjes lachen moet je so wie so niet vertrouwen, maar dat is een ander onderwerp. Oh, ik lig hier fijn hoor, wil het fijne lachje van de ligfietser zeggen. Ik lig hier zo enorm fijn te liggen!
Ik geloof er geen ruk van. En het ziet er ook wat lui uit, alsof een ligfiets alleen bedoeld is voor werkschuw tuig, zoals wij dat vroeger nog wel eens noemden. In het leven moet je keuzes maken. Of je blijft in bed liggen. Of je gaat iets doen. Het kan niet allebei. Je kunt niet iets doen, en dan ondertussen tóch min of meer op bed blijven liggen. Want zo ziet het er wel een beetje uit, mensen op een ligfiets! Ik bedoel: stel ik wil de handeling tv kijken doen. dan ga ik toch ook niet op de bank liggen of zo. Oké fout voorbeeld maar dan noooog.
Ik heb het trouwens nu wel over ligfietserS meervoud, maar zoveel zijn er niet. Ik denk maar een stuk of vijf in heel Nederland. Och, waar maakt gij zich dan zo druk om, sufknuppel jacq? Wel, gewoon om toch vanwege. Ik zal jullie zeggen: ik heb de indruk dat er een club van ligfietsers bestaat en dat die club bestaat uit drie ongewassen mannen met baarden en sandalen, maar dit is verder geen vooroordeel. En die andere twee Nederlanders met een ligfiets dan?, hoor ik jullie vragen. Wel, die hebben hun ligfiets ooit halfdronken om vier uur 's ochtend gekocht van een junk (zeg nooit junkie, dat is zó Christiane F.) en niemand wilde hem vervolgens jatten. Al bied je 'm aan, dan nog wil niemand hem hebben. Al geef je er geld bij, dan nog niet. Mensen wenden zich walgend af. Veroordeeld tot een ligfiets, ook erg.
Want volgens mij heb je ook veel meer kans om overreden te worden op een ligfiets. Ik bedoel: je ligt feitelijk al op straat, alleen een stukje hoger. En als zich een gevaarlijke situatie aandient, kun je niet kloek van het zadel jumpen, maar is het eerder een kwestie van hehe poeh poeh, eens even overeind komen om te zien wat of er daarzo aan de hand is. Nou, voordat je die gedachte af hebt gemaakt, kun je als ligfietser reeds dood en vermorzeld wezen.
Haha, dat is wel een tof einde zo.